Rodzaje spódnic - jak wybrać krój idealny dla siebie?

Jakie są rodzaje spódnic?

Spódnice kategoryzujemy zazwyczaj na podstawie dwóch parametrów naraz: długości oraz sposobu, w jaki materiał układa się na biodrach. Osiem najpopularniejszych krojów zestawionych poniżej pokrywa praktycznie wszystko, co spotkasz w sklepach, od fasonów maksymalnie dopasowanych po te najbardziej zwiewne i luźne.

Trzy pierwsze wiersze z powyższej tabeli opisują jedyne kroje, które potrafią realnie zmienić proporcje sylwetki. Pozostałe modele to przede wszystkim kwestia dobrania odpowiedniej długości i materiału. Jeśli planujesz zakup tylko jednej spódnicy, najbardziej polecamy długość midi. Spódnice sięgające do połowy łydki wybaczają najwięcej, bo nie wymagają ani konkretnego wzrostu, ani specyficznego rodzaju obuwia.

Jak dopasować krój spódnicy do sylwetki?

Główna zasada jest bardzo prosta: spódnica nigdy nie powinna kończyć się w najszerszym punkcie nogi ani dodawać objętości tam, gdzie ciało naturalnie ma jej najwięcej. Wszystko inne to już tylko modowe szczegóły.

• Szersze biodra. Fasony trapezowe i rozkloszowane odsuwają tkaninę od ciała i wyrównują proporcje, podczas gdy krój ołówkowy robi dokładnie odwrotnie (opinając i podkreślając obwód).
• Wąska talia i pełne biodra. Tutaj spódnica rozkloszowana z podwyższonym stanem radzi sobie najlepiej, bo świetnie zaznacza najwęższy punkt sylwetki, a resztę puszcza całkowicie luźno.
• Sylwetka prosta. Plisowanie i kopertowe zawinięcia materiału tworzą iluzję ruchu. Dzięki temu wizualnie zaznaczają wcięcie w talii, którego naturalnie brakuje.
• Krótkie nogi. Wysoki stan i długość kończąca się tuż nad kostką lub nad kolanem pozwalają optycznie wydłużyć nogi o kilka centymetrów. Długość kończąca się dokładnie w połowie łydki zawsze je skróci.

Jaka długość spódnicy sprawdza się na jaką okazję?

Długość odczytujemy jako kod ubioru (dress code) znacznie szybciej niż sam krój, dlatego to od niej powinniśmy zacząć dobór spódnicy do danej sytuacji. Długość midi, czyli ta pomiędzy połową łydki a kostką, jest pod tym względem najbardziej neutralna i wpisuje się w niemal każdy kontekst.

Do biura najlepiej sprawdzają się modele do kolana lub midi, przy czym głębokie rozcięcia (powyżej kolana) zmieniają rangę zestawu na mniej formalną, dlatego w pracy lepiej ich unikać. Z kolei na wieczorne wyjścia idealne będą zarówno spódnice mini, jak i maxi, bo o elegancji decyduje raczej gęsto tkany materiał z podszewką niż same centymetry materiału. Na co dzień najbardziej komfortowe są trapezowe spódniczki mini oraz proste modele midi, ponieważ oba te fasony pozwalają swobodnie usiąść bez ciągłego poprawiania materiału.

Z czym nosić spódnicę, żeby zachować proporcje?

Bluzka czy sweter decydują o ostatecznym powodzeniu zestawu w równym stopniu co sama spódnica. Reguła kontrastu objętości sprawdza się tu dokładnie tak samo jak przy doborze spodni: bardzo obszerny dół potrzebuje bardziej dopasowanej góry.

• Do rozkloszowanej i plisowanej. Wąska koszula wpuszczona w pas lub dopasowany top (tak, aby wyraźnie było widać odciętą linię talii).
• Do ołówkowej. Luźniejszy sweter lub koszula wypuszczona na wierzch, ponieważ dwa ściśle dopasowane do ciała elementy wyglądają zazwyczaj zbyt sztywno.
• Do mini. Góra o dowolnej objętości, ale w sezonie jesienno-zimowym warto pamiętać o zabudowanym, wyższym bucie, bo w przeciwnym razie zestaw może wydawać się "rozbity" na dwie oddzielne części.
• Do maxi. Marynarka kończąca się w okolicach bioder. Taki zabieg przerywa jedną, długą pionową linię i świetnie ratuje proporcje (zwłaszcza u osób o niższym wzroście).

Warto również zwrócić uwagę, jak dana spódnica zachowuje się w ruchu. Krój ołówkowy z niewielkim rozcięciem z tyłu pozwala na normalny krok. Ten sam krój bez rozcięcia potrafi skrócić długość kroku o kilkanaście centymetrów, co po godzinie noszenia staje się niezwykle męczące. W przypadku plis jest odwrotnie: im gęściej są one ułożone, tym większa swoboda ruchu, ale zarazem więcej objętości dodanej w okolicach bioder.

Jaka tkanina sprawdza się w spódnicy?

Najwyraźniej widać to przy plisach: w popołudniowym świetle każda zakładka łapie je pod innym kątem, więc przy każdym kroku spódnica rozkloszowana przechodzi od jaśniejszej do ciemniejszej i z powrotem. Ten sam krój w matowej bawełnie zostaje płaski niezależnie od ruchu.

To właśnie materiał decyduje o tym, czy krój faktycznie ułoży się tak, jak zaplanował to projektant. Ten sam fason trapezowy uszyty ze sztywnej bawełny oraz z lejącej wiskozy to w praktyce dwie zupełnie różne spódnice.

Kroje, które mają trzymać formę (czyli ołówkowy i trapezowy), wymagają tkaniny o średniej gramaturze, najlepiej z domieszką elastanu lub wełny. Kroje, które mają poruszać się wraz z ciałem (np. rozkloszowane i plisowane), potrzebują z kolei materiałów lekkich i miękko opadających. Najlepiej widać to podczas chodzenia: plisowana spódnica z gładkiej wiskozy przy każdym ruchu płynnie otwiera i zamyka zakładki, dzięki czemu materiał pięknie pracuje ze światłem. Ta sama plisa wykonana ze sztywnej bawełny stoi w miejscu i przypomina raczej sztywną harmonijkę.

Czym są spódnico-spodenki?

Spódnico-spodenki to krótkie spodenki uszyte w taki sposób, by z zewnątrz do złudzenia przypominały spódnicę (często posiadają maskujące zakładki lub szerokie, nakładające się poły materiału). Anglosaska nazwa tego kroju to skort, od połączenia słów skirt (spódnica) i shorts (spodenki).

Główną zaletą względem zwykłej spódnicy jest tu poczucie absolutnej swobody. Nie musisz pilnować długości materiału przy siadaniu, pochylaniu się czy wchodzeniu po schodach (co jest kluczowe np. podczas jazdy na rowerze, noszenia dziecka na rękach czy po prostu długiego i aktywnego dnia w mieście). Ceną za ten komfort jest jednak nieco mniejsza dowolność w doborze góry: krój ze skomplikowanymi zakładkami niemal zawsze dodaje centymetrów w biodrach, dlatego dobierana do niego bluzka powinna być dopasowana i wpuszczona do środka.

• Kiedy się sprawdzają. Latem i wczesną jesienią w mieście, na wyjazdach oraz wszędzie tam, gdzie dużo spacerujesz.
• Na co uważać. Im więcej fikuśnych zakładek, tym bardziej ten krój przypomina spódnicę, ale też tym więcej objętości dokłada w biodrach.
• Czego unikać. Luźnych bluzek i grubych dzianin, ponieważ w duecie z tak rozbudowanym dołem całkowicie zacierają one proporcje i ukrywają talię.

Chociaż w ofercie Naoko Studio nie znajdziesz akurat tego fasonu, to podobną, niezrównaną swobodę ruchu zapewniają szerokie spodnie damskie, które z pewnej odległości i tak prezentują się podobnie do długiej spódnicy.

Gramatura materiału ma często większe znaczenie niż jego sam skład. Bardzo cienka wiskoza nieestetycznie oklei biodra i podkreśli każdą nierówność. Ta sama wiskoza w grubszym, gęstszym wydaniu ułoży się w elegancką falę i zachowa swój kształt przez cały dzień. Wybierając spódnicę, ściśnij mocno kawałek materiału w dłoni: jeśli widoczne będą wyraźne zagniecenia, po godzinie spędzonej przy biurku spódnica będzie wyglądać dokładnie tak samo.

Czego unikać przy doborze spódnicy?

Oto cztery błędy, które potrafią zepsuć całą stylizację:

Wybierania długości kończącej się dokładnie w najszerszym miejscu łydki. To absolutnie newralgiczny punkt, w którym każda spódnica, niezależnie od fasonu, optycznie pogrubia nogę.

Noszenia spódnic biodrówek (z niskim stanem) w parze z luźną górą. W takim połączeniu talia znika całkowicie, a sylwetka zamienia się w jedną, prostą linię od ramion aż po uda.

Łączenia spódnicy o dużej objętości (np. mocno rozkloszowanej) z długim, grubym swetrem. Dwie bardzo obszerne warstwy nachodzą wtedy na siebie w pasie, mocno skracając sylwetkę.

Zakładania rajstop jaśniejszych niż sama spódnica przy ciemnym zestawie. Noga staje się w tej sytuacji najjaśniejszym, jaskrawym punktem stylizacji i odciąga wzrok od całej reszty ubrania.

Ostatnim, bardzo ważnym detalem, który należy sprawdzić przed zakupem, jest rodzaj zapięcia. Zamek wszyty z boku zazwyczaj leży płasko i nie zaburza linii bioder, zamek z tyłu bywa widoczny pod cienkimi, przylegającymi bluzkami, a widoczne guziki z przodu naturalnie skupiają na sobie wzrok dokładnie w miejscu wszycia. Podszewka to z kolei element z pozoru niewidoczny, ale decydujący: brak podszewki sprawia, że cienka spódnica "przykleja" się do rajstop i podjeżdża do góry przy każdym kroku, a tego mankamentu nie zrekompensuje nawet najpiękniejszy krój.

Najczęstsze pytania

Jaka spódnica jest najbardziej uniwersalna?

Zdecydowanie prosta lub lekko trapezowa spódnica midi wykonana z gładkiej, ciemnej tkaniny. To najbardziej plastyczny model, który z łatwością przeniesiesz z biura prosto na eleganckie wyjście, do tego pasuje zarówno do obcasów, jak i płaskich butów. Jest to także jedyny krój, który nie wymusza na Tobie noszenia wyłącznie ściśle dopasowanych bluzek.

Czy spódnicę można swobodnie nosić również zimą?

Jak najbardziej! Kluczem są tutaj grubsze rajstopy (od 60 den wzwyż) oraz wysokie buty (np. kozaki), które niwelują odsłoniętą, przemarzającą część nogi. W zimowych zestawieniach najlepiej odnajdują się spódnice uszyte z grubszych dzianin lub materiałów z ciepłą domieszką wełny.

Jak prawidłowo dobrać rozmiar spódnicy?

Zawsze kieruj się przede wszystkim obwodem bioder, a nie samej talii. Dlaczego? Ponieważ przy wciąganiu spódnicy (zwłaszcza modelu ołówkowego bez długiego zamka) to właśnie biodra są tym najszerszym, newralgicznym punktem. W przypadku fasonów dopasowanych, koniecznie wykonaj "test siadania" w przymierzalni i upewnij się, że potrafisz zrobić normalny, pełny krok bez podwijania się materiału.

Czy spódnica dobrze wygląda w parze z długimi kozakami za kolano?

Tak, ale tylko w dwóch przypadkach: do długości mini oraz do midi (z warunkiem widocznego, głębszego rozcięcia, przez które wyeksponujesz fragment nogi powyżej cholewki). Jeśli założysz długie kozaki do bardzo długiej spódnicy midi bez rozcięcia, obie linie będą się na siebie nakładać, a cała stylizacja wyda się ciężka i przytłaczająca.

Pełny wybór krojów i długości znajdziesz w kolekcji spódnic damskich.